เดินกลับมาหาตัวเอง

บางครั้ง...

เราใช้เวลามากมายไปกับการมองหากำลังใจจากที่ไกล ๆ

รอใครสักคนมาผลักรอโอกาสบางอย่างมาถึงหรือหวังว่าสักวัน ทุกอย่างจะดีขึ้น

จนลืมไปว่า

บางที...สิ่งที่เราตามหาอาจกำลังรอเราอยู่ข้างในตัวเอง

ไม่ใช่ตัวตนที่ต้องเข้มแข็งตลอดเวลาไม่ใช่ตัวตนที่สมบูรณ์แบบและไม่ใช่คนที่ไม่เคยกังวล

แต่เป็นตัวเราในวันที่ยังรู้สึกกับลมที่พัดผ่านมองเห็นสีเขียวของทุ่งนาเงยหน้ามองภูเขาที่อยู่ไกล ๆรับแสงแดดยามเช้าหรือแม้แต่ยิ้มให้ตัวเองได้อีกครั้ง

ความสุขเล็ก ๆ เหล่านี้อาจไม่ได้เปลี่ยนโลกในทันที

แต่มันค่อย ๆ เปลี่ยนวิธีที่เรามองโลก

แล้วเมื่อเราเปลี่ยน

เราก็อาจมองเห็นผู้คนโอกาสและเส้นทางบางสาย

ที่ก่อนหน้านี้เราไม่เคยสังเกตเห็นเลย

บางครั้ง...

การเดินกลับมาหาตัวเองอาจเป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทางครั้งใหม่ที่อ่อนโยนกว่าที่คิด